Od wielu lat mam nawyk noszenia książek i gazet w torbie. Kolejka do lekarza? Autobus za kwadrans? Długa jazda na dworzec? Poproszę, poproszę bardzo, zawsze uda się uszczknąć kilka stron!

  Pisałam piękną notkę o balecie i niechcący zamknęłam kartę ^^. Czy cos moze bardziej zniechęcic? Moze fakt, ze w moim domu jest Armagedon (powód: remont łazienki), a ja jestem chora potrójnie (za co?). Oczywiscie, notki z serii ,,Cudze chwalicie.." będę kontynuwac, ale dzis co nieco o balecie wlasnie. Nie dlatego, ze uczylam się go przez 10 lat, raczej ze wzgledu na niedawna sesje z Dominika w baletowym stylu. Milo bylo wlozyc mi znow moje puenty, choc juz wystaje mi pięta. Uwielbiam moje baletki choc po sesji nogi mialam tak mocno obtarte, ze z wesela przyjaciolki w sobote, wrocilam z okrwiawionymi butami.

   Od dziecka podróżowałam. Jako maluszek, jeździlismy z mojego rodzinnego Koszalina do Dyni (zgadnijcie o jakie miasto chodziło :D ) bo tam mieszkali moi pradziadkowie. Do Wrocławka jeździłam z babcią do jej brata i jego rodziny (chodzi o ketchupowe miasto oczywiście :) ).
Często też podróżowałam z mamą do Niemiec, bo tam mieszka nasza rodzina.